IJsland snorkelen

Mijn aankomst

Ik kijk zoekend om me heen, op zoek naar die ene bus met een bekend logo. Of zoek ik een meneer of mevrouw met een bordje? Zoek ik buiten in de regen? Of binnen in de drukte?

Ik was net uit het vliegtuig gestapt dat we maar IJsland bracht. Dit was de start van de jaarlijkse vakantie in mijn eentje en dit keer koos ik voor een lange(re) periode en ging ik eindelijk naar de droombestemming.

Van uitstel naar rust

Toen ik 18 was sprak ik uit dat ik op IJsland stage wilde lopen, maar planologie is echt iets anders op dit magische, dunbevolkte eiland. Er was geen passende stageopdracht en ook in de jaren daarna kwam het er niet van. Ik vond niemand niet meewilde, of waar ik mee wilde, de timing was verkeerd of ik ging al op een andere mooie reis. Maar, 22 jaar na die uitspraak, stond ik hier. Met de enige juiste persoon om mee te gaan.

Een ruime week genoot ik van de stad, de cultuur, de mensen, yoga in de natuur, van de muziek en de verhalen, van een cacaoceremonie in een galerie en van wandelingen. Mijn altijd creatieve hoofd vond stilte en ruimte tussen al die ontdekkingen. Het idee voor de teambubbel vond de weg naar buiten en kwam op papier.

De erfenis & de teambubbel

Mijn oma overleed die week. Een vrouwe die zich als princes kon gedragen, maar met dezelfde intensiteit wijze raad en lieve wensen kon geven. De nacht voor haar vertrek droomde ik over haar. We namen afscheid. En het was goed.

Met haar “kin op en kansen pakken” in mijn hoofd genoot ik nog intensiever van het land en de rust die ik had gekregen. Ik vertelde over mijn ideeën aan iedereen die wilde luisteren en luisterden naar de reacties die ik kreeg. Ik vond vertrouwen en vriendschap.

Vertrouwen om de teambubbel serieus op te zetten. Vriendschap om mee terug te keren naar IJsland. Dit voorjaar.

De Teambubbel is ontstaan op IJsland

Geef een antwoord